Zamana Sığmayan Mucize: Bir Teşhisle Başlayıp Secdede Dirilen Hayat
Henüz 28 yaşındayken doktorun karşısında aldığım o haber, dünyadaki tüm ışıkları söndürmüştü: “Kansersin ve en fazla altı ayın var.” O an her şeyin bittiğini sandım. Babamdan devraldığım devasa fabrikayı en zirveye taşımış, yüzlerce insanın geçim kaynağı haline getirmiştim. Genç yaşımda elde ettiğim bu büyük başarı ve bir ay önce kucağıma aldığım minik kızım, artık veda etmek zorunda olduğum birer gölgeye dönüşmüştü.
Beklenmedik Bir Karşılaşma ve Değişen Bakış Açısı
Hastaneden ruhum çekilmiş bir halde çıktığımda, bir bankta yorgun argın oturan orta yaşlı bir kadın gördüm. Normalde pek yapmadığım bir şeyi yapıp yanına gittim. Yolun yarısını yürüdüğünü, cebinde kalan yedi liralık yol parasıyla çocuklarına bir ekmek daha alabilmek için kilometrelerce katettiğini öğrendiğimde sarsıldım.
Israr ederek onu evine bıraktım. Yol boyunca anlattıkları, benim “bitmiş” sandığım hayatımın aslında ne kadar konforlu bir yalan olduğunu yüzüme çarptı. Eşini kaybetmiş, merdiven yıkayarak iki evladını okutmaya çalışan bu kadının dudaklarından dökülen “Allah sana sağlık versin kardeşim” duası, içimde hem bir hıçkırığa hem de garip bir tebessüme yol açtı.
İyilikle Gelen Şifa ve Manevi Uyanış
Öleceksem, bari bir işe yarayarak öleyim diyerek o ailenin hayatına dokunmaya karar verdim. Muhtardan durumlarını teyit ettikten sonra evlerine misafir oldum. O gün, evin 13 yaşındaki oğlu Ahmet’in davetiyle hayatımın en büyük dönüm noktasını yaşadım:
-
İlk Secde: O yaşıma kadar caminin yolunu bilmezken, babamın cenazesinde bile abdest almamışken; küçük Ahmet’in yardımıyla soğuk suda abdest alıp camiye girdim.
-
Teslimiyet: Yırtık montlu bir çocuğun arkasında ilk kez secdeye vardığımda, sadece bedenimi değil, ruhumu da teslim ettim.
Sekiz Yıllık Bir “Altı Ay”
Bugün 37 yaşındayım. Doktorların “altı ay” dediği o ömrü, Yaradan sekiz koca yıla ve üç evlada dönüştürdü. O gün yardım ettiğim abla artık kendi evinde torununa bakıyor; kızı fabrikamda çalışıyor, Ahmet ise muhtaçlara şifa dağıtacak bir doktor olma yolunda ilerliyor.
Şimdi mahallemizde yükselen caminin inşaatını tamamlamak üzereyiz. Yaşadıklarım bana şunu öğretti:
Ömür defterini yazan da, mühlet veren de yalnızca Allah’tır. Şer bildiğimiz her şeyin ardında devasa bir hayır gizliymiş. Umudum o ki; bu uyanış hem babamın hem de benim eksiklerimi affettirmeye vesile olur.
